κοίτα να δεις....

Tuesday, February 19, 2008

λίγο απο το καλοκαίρι μου...





...με αυτά και μ΄εκείνα δε μπόρεσα να σας πω και τίποτα για το καλοκαίρι μου...
Αλλά επειδή ποτέ δεν είναι αργά κι επειδή τώρα με τα χιόνια πάει....σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας μια μέρα μου...


Είχα μόλις σκουπίσει την άμμο μέσα από το σπίτι και τώρα σαν καλή και σωστή νοικοκυρά γέμιζα τον κουβά μου με νερό για να σφουγγαρίσω.
Πιάνω τη μάπα ,πιάνω και τον κουβά και ξεκινάω. Αντιλαμβάνομαι όμως πως από το ραδιόφωνο ακουγόταν σιγά, μια καταπληκτική τραγουδάρα , που είναι και στη μόδα τελευταία και τρέχω να δυναμώσω λιγάκι τη φωνή ,να το φχαριστηθώ…. Σφουγγάρισμα ,σφουγγάρισμα αλλά κι ένα καλό τραγουδάκι βοηθάει…
hurt λοιπόν με τη Christina Aguilera και βουτάω τη σφουγγαρίστρα σαν να είναι μικρόφωνο …. κι αρχίζω να το παίζω κι εγώ Aguilera… πάθος στη φωνή, κούνημα στο σώμα, αλλάζω και χέρι στο μικρόφωνο-σφουγγαρίστρα….. (το έχω δει αυτό σε ένα βίντεο κλιπ και μου άρεσε…) , λυγίζω και τα πόδια σαν να είμαι έτοιμη να πέσω κάτω από τον πόνο που νιώθω, λόγω έρωτα και δώστου Αι μπλέϊμ μάϊ σελφ φορ χέρτινγκ γιού ουουουου ,αμ σορυ φορ χέρτινγκ γιουουουου άϊ γουντ χολντ γιου ιν μάϊ αρμς ουουουου…. Κι εκεί που τινάζω τα μαλλιά μου μια δεξιά και μια αριστερά…..

- Μαμά, μαμαααααααααααααα ακούω να στριγκλίζει ο μικρός μου…
Σταματάω το τραγούδι, πετάω το μικρόφωνο…. τη σφουγγαρίστρα θέλω να πω και τρέχω έξω στην αυλή…
- Τι είναι βρε παιδί μου, τι έγινε?? λέω αλαφιασμένη...
- Ρε μαμά, πέρασε απ΄ έξω ο γύφτος που πουλάει καρπούζια και πεπόνια και πάνω στα καρπούζια και στα πεπόνια καθόταν το παιδί του και με είδε που έκανα ποδήλατo και με έφτυσε στο χέρι.
- Καλά ,καλά…τρέχα να πλυθείς.
- Γιατί να πλυθώ?
- Για να φύγει το φτύσιμο ρε παιδί μου.
- Μα το σκούπισα στην μπλούζα του Βασίλη.
- Τιιιιιιιιιιιι φωνάζει ο Βασίλης που μόλις μας είχε ακούσει. Τι έκανες ρε κωλόπαιδο? Θα σε σκοτώσω! Έλα δω να σε σκοτώσω… Μη φεύγεις…

Ο μικρός που μυρίστηκε εγκαίρως το κακό που ερχόταν, είχε γίνει καπνός…
Έτρεξε στο μπάνιο και κλειδώθηκε. Ο μεγάλος όρμησε να σπάσει την πόρτα… την έσπρωξε, την κλώτσησε… Τίποτα…
- Άνοιξε ρε…
- Όχι!
- Άνοιξε σου λέω… Θα την σπάσω την πόρτα…
- Σπάστην !
- Θα την σπάσω και θα σε πλακώσω…
- Άμα τη σπάσεις θα σε πλακώσει εσένα ο μπαμπάς…
- Είσαι ηλίθιο…
- Κι εσύ ξεφτίλας…
- Τι είπες ρε? Ποιον είπες ξεφτίλα?..
- Εσένα…
- Θα σε πνίξω ρε… λέει ο μεγάλος μου και ξανακλωτσάει την πόρτα. Άνοιξε ρε αν σου βαστάει…
- Δε μπορώ …πλένομαι τώρα… έλα μετά...

Ευτυχώς εκείνη τη στιγμή πέρασε έξω από το σπίτι η Ξανθή, που τη γουστάρει πολύ ο μεγάλος μου και τον φώναξε κι εκείνος ξέχασε την τσαντίλα του κι έτρεξε να την δει.
Στέκονταν τα πιτσουνάκια μου, στην πόρτα της αυλής και μιλούσαν και γελούσαν κι ήταν πολύ όμορφο να τα κοιτάω … Τους πήγα και coca cola… Ε, σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν πάει να προσφέρεις πορτοκαλάδα… ξενέρωμα….. Ενώ μια coca cola…

Στο μπάνιο τώρα, ο μικρός άνοιξε σιγά σιγά την πόρτα, έβγαλε το κεφάλι του, κοίταξε δεξιά , κοίταξε αριστερά, είδε πως ο κίνδυνος είχε απομακρυνθεί και βγήκε.
Έλα όμως που ο μεγάλος δεν ξεχνά τι σημαίνει μικρός αδελφός…
Κι ενώ μιλούσε με την Ξανθή, η ματιά του καρφώθηκε μέσα στο σπίτι….
Εκεί, πίσω από το παράθυρο, διέκρινε τη φιγούρα του μικρού και όρμηξε με λύσσα μέσα στο σπίτι… Τον αρπάζει από το χέρι ,τον τραβάει, τον κλωτσάει….
Τρέχω κι εγώ να τους χωρίσω. Τραβάω τον μεγάλο από την μπλούζα τίποτα….. τον πιάνω από τα μαλλιά τίποτα… Τον βουτάω από το χέρι… Το τινάζει αυτός για να απελευθερωθεί… με σπρώχνει, γέρνω,κάνω ένα βήμα προς τα πίσω και για κακή μου τύχη το πόδι μου βρίσκει στη σακούλα με τις πατάτες που είχα ξεχάσει μες στη μέση και χωρίς να το καταλάβω βρέθηκα φαρδιά πλατιά στην κουζίνα με τον αναποδογυρισμένο κουβά στην αγκαλιά μου και τα νερά να μουσκεύουν τα ρούχα μου…
Τα αγόρια μου με κοιτούν φοβισμένα… Τα κοιτάω κι εγώ εντελώς δρακουλιάρικα…Καταλαβαίνουν τι τα περιμένει κι εξαφανίζονται βολίδα…

Μένω ξαπλωμένη στο πάτωμα να κοιτάζω το ταβάνι μέσα στη λίμνη απ΄τα βρωμόνερα…ενώ το λα λα λα λα λα λάϊφ ιζ γουόντερφουλ ακούγεται τώρα από το ραδιόφωνο.
Έτσι, τέζα ξαπλωμένη , με είδε και η κόρη μου που είχε μόλις μπει στο σπίτι.
- Τι έγινε ρε μάνα, τι κάνεις μές στα νερά?? Ζεις???
- Ζω! Λέω ξεψυχισμένα…Ανησύχησες???
- Όχι ρε … αλλά να ξέρεις κάτι….. ευτυχώς που ζεις γιατί είναι έξω ο Τόλης και περιμένει να πάμε για καφέ και δεν έχουμε μία……….
(Εδώ εγώ σήκωσα ψηλά το ένα μου φρύδι και συγχρόνως αλληθώρισα ….)
Χωρίς να ξεκολλήσω τα αλλήθωρα μάτια μου από το ταβάνι, της δίνω μηχανικά ένα βρεγμένο χαρτονόμισμα (νόμιζα πως ήταν ταληράκι..) που είχα μέσα στην τσέπη μου
- Εικοσάρι? Γουστάρω! Πολύ σε πάω ρε μάνα! Αρπάζει το κοσάρι και φεύγει τρέχοντας Μπάάααααααααααααϊ…… Τόλη κοσάρι κονομήσαμε, Τόληηηηηη
(Εδώ εγώ άρχισα να κουνάω και τα αυτιά μου...άκου κοσάρι...)
- Μπαϊξινος και ξερός… Τόλη,Τόλη χαζοβιόλη , ψέλισα όσο πιο άψυχα γινόταν…. (στην κατάστασή μου έπρεπε κάποιον να κοροϊδέψω κι εγώ κι έτσι τα ΄βαλα με τον Τόλη…)

Α! ρε Aguilera που ΄σαι να με δεις , να καμαρώσεις τη σωσία σου!!

Τι ωραία που είναι στην εξοχή…..
α, ρε Τόλη…άμα σε πιάσω…..

26 Comments:

  • At 20/2/08 04:10, Blogger nyctolouloudo said…

    χαχαχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχαχαχχαχα!!!!

    ρε τι μπορείς να πάθεις από μία ...φτυσιά!
    συγνώμη βρε Μάικα αλλά με πιάσανε ασταμάτητα γέλια με το να σε φαντάζομαι ξάπλα στα νερά, μέσα στην αγκαλιά και στα υγρά φιλιά του κουβά....

    πς, κάνε παιδιά να δεις καλό!

     
  • At 20/2/08 15:36, Blogger «ΤΟ ΤΈΡΑΣ TΗΣ ΑΜΆΘΕΙΑΣ» said…

    Στο "ίδιο" έργο θεατές...:)
    ΜΑΝΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!

     
  • At 20/2/08 15:38, Blogger marilia said…

    Ουλπ! Χτύπηθεθ πολύ;;;; Πάντως, για όλα φταίνε αυτά τα μικρά, ανόητα σκουλήκια! Σήμερα το δικό μας μικρό, ανόητο σκουλήκι γίνεται 25! Αλλά πάντα μικρό κι ανόητο θα είναι. Ε... ΚΑΙ αξιαγάπητο!!! :):):)

     
  • At 20/2/08 20:58, Blogger ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ said…

    Βρε Μάϊκά μου, είσαι ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ, ΜΟΝΑΔΙΚΗ, ΥΠΕΡΟΧΑ ΥΠΕΡΟΧΗ!!! Δεν ξέρεις πόσο ανάγκη το είχα αυτή τη στιγμή να γελάσω με την καρδιά μου... (η μέρα μου ήταν όχι απλά δύσκολη, αλλά απαίσια & πολύ-πολύ στενάχωρη). Να είσαι καλά!!!

    Πί-Ές: Και τα πιτσιρικουλίνια σου κι αυτά ΜΙΑ ΧΑΡΑ τα βρίσκω! Ζωντανά & υγιή παιδιά είναι, τί θα κάνουν, δε θα μαλώσουν & λιγάκι; Ή για καφέ να μην πάνε; Τώρα βέβαια για το ντεκόρ με τον κουβά δε λέω, σπαστικό ήταν αλλά να, αυτά θυμόμαστε έπειτα & ξεκαρδιζόμαστε!
    Φιλάκια

     
  • At 21/2/08 00:06, Blogger fanias said…

    eisai katapliktik, pantos esi mou diorthoses tin zoi. na eisai panta kala kai na xairesai tin oikogeneia sou. o fanias.

     
  • At 21/2/08 08:15, Blogger maika said…

    nyctolouloudo
    κι εγώ,μεταααααααααα απο καιρό γέλασα με την ψυχή μου!
    ναι,ο κουβάς φιλούσε υπέροχα!

    πς πότε άραγε?


    το τέρασ τησ αμάθειασ
    ...και πρωταγωνιστές!!! λες να αρχίσουμε να μοιράζουμε και αυτόγραφα??


    marilia
    ωωωωω!! τι μεγάλο,μικρό,ανόητο και αξιαγάπητο σκουληκάκι!!!!
    Να το χαίρεστε,να το χαίρεστε!!!
    Αν χτύπηθα λέει,θκοτώθηκα...μη μου το θυμίδεις....

     
  • At 21/2/08 08:25, Blogger maika said…

    ηλιαχτίδα
    χαίρομαι πολύ που γέλασες!!
    μα ναι και θα τσακωθούν και θα πλακωθού και για καφέ θα πάνε κι εγώ....ζουμ τριαλαρί λαρό στο Δαφνί,με το καλό, ν΄ατενίζω το γιαλό....

    fanias
    καλώς ήρθες fanias και σ΄ευχαριστώ!! αλλά βρε παιδί μου πως το ΄κανα αυτό? είσαι σίγουρος?
    πότε? βρε μπας και υπνοβατώ??
    να είσαι καλά πάντα κι εσύ!

     
  • At 21/2/08 10:21, Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said…

    Εγώ στέκομαι εδώ: "...κι ήταν πολύ όμορφο να τα κοιτάω....", γιατί έτσι τα καμαρώνω κι' εγώ.
    Ναι, σου λέωωωω..μεγάλη τρέλλα... εκεί επάνω μου τρώνε και ...κοσάρια και πενηντάρια... και την ψυχή μου όλη...αλλά Μ' ΑΡΕΣΕΙ!!!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

     
  • At 21/2/08 10:40, Blogger Me:Moir said…

    Εγώ στη θέση σου θα κατηγορούσα την Aguilera (lol)...
    "O κουβάς φιλούσε υπέροχα" -- είσαι απίστευτη σου λέω!
    :))

     
  • At 21/2/08 19:04, Blogger Ασκαρδαμυκτί said…

    Να σε προσλάβω για μαμά;

     
  • At 22/2/08 07:50, Blogger maika said…

    φυρδην-μίγδην
    κι εγώ το ίδιο τρελαίνομαι!!! μου κολλάει...ένα χαμόγελο που φτάνει μέχρει τ΄αυτιά μου!!!
    ;0))

    me:moir
    ..σα να ΄χεις δίκιο...έτσι κι αλλιώς μ΄αυτήν ξεκίνησαν όλα....
    μάλλον με μάτιασε...τι μάλλον δηλαδή? σίγουρα!!
    μωρέ κάτσε τώρα να την πάρω τηλέφωνο να της τα ψάλλω λιγάκι!!!
    ;0))

    ασκαρδαμυκτί
    μπααα, δε με προσλαμβάνεις καλύτερα να σου πηγαίνω βόλτα το σκύλο?? σα μάνα μάλλον μαντάρα τα έχω κάνει...
    ;0)))

     
  • At 22/2/08 09:31, Blogger sofi-k said…

    Επιτέλους! Πήραμε μια ανάσα από τη Θεά maika! Κόντευα να πάθω ασφυξία!
    Υπέροχη και απολαυστική!!!

    Σ' αγαπώ βρε maika!!!

     
  • At 22/2/08 13:35, Blogger Fibi said…

    Δεν φαντάζεσαι πόσο χάρηκα για την επιστροφή σου στο χώρο μας...

    είσαι γλύκα είσαι τρέλλα είσαι σκέτη καραμέλα

    Τέτοια και γω σαν μικρότερη έκανα στον αδελφό μου αλλά η αλήθεια είναι πως το είχα παρατραβήξει λίγο...

     
  • At 22/2/08 17:43, Blogger Παιδίσκη ερωμένη said…

    Μάικα, ενώ διάβαζα το ποστ σου, έτρωγα και μακαρόνια με κιμά και από τα γέλια, έφτυσα κατα λάθος και μακαρόνιασα την οθόνη του λάπτοπ και μετά τη καθάρισα και τώρα σου γράφω!! ουφφφφ, τελικά γκαντέμω η Αγκιλέρα!!

    Μου έλειψες πολύ πολύ!!!!

    Φιλάκια στα τερατάκια σου!

    :D:D:D:D

     
  • At 23/2/08 10:47, Blogger maika said…

    sofi-k
    sofi μου ,στρίψε λίγο πιο δω τον προβολέα...εδώ καλέ,όχι στην άδεια καρέκλα...εδώ,εδώ πάνω στη κούνια που κατεβαίνει στη σκηνή...λίγο πιο αριστερά...ΟΚ με πέτυχες!!!
    να είσαι καλά!
    κι εγώ σ΄αγαπώ βρε sofa-ki!!!
    ;0))


    fibi
    Hi fib!!!
    σ΄ευχαριστώωωωωωω για το καραμέλα...που να ΄ξερες ότι κάνει ομοιοκαταληξία και με το όνομά μου!!!
    ...ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω τι θα πέρασε ο αδελφός σου... Άραγε αυτό το "είχα παρακάνει λίγο" πόσο λίγο να ήταν....??
    ;0)


    παιδίσκη ερωμένη
    ...βρε ποια οθόνη του λάπτοπ λέρωσες??? μέχρι εδώ έφτασαν οι κιμάδες.... απαπαπα πάει το πληκτρολόγιό μου...
    χαίρομαι που γέλασες!!
    να είσαι καλά!
    πάω να βάλω την πανοπλία μου για να μπορέσω να σου φιλήσω και τα τερατάκια μου... απ΄ότι ακούω αυτή τη στιγμή πρέπει να παίζουν βόλεϋ με την καρέκλα....γκρρρρρρρρρρ
    ;0))

     
  • At 23/2/08 11:52, Blogger Nianias said…

    Μπράβο βρε Μάικα,

    Μια μικρή καλοκαιρινή ιστορία
    είναι οτι πρέπει.
    Boys will be boys και δοξα τω θεω να λές.
    Οτι καλιτερο απο την παγωμένη Βαρσοβία.

     
  • At 23/2/08 17:52, Blogger maika said…

    nianias
    καλως ήρθες!!!
    και mothers will be crazyyyyyy βέρυ βέρυ crazyyyyy μάϊ φρεντ!!
    Άκου Βαρσοβία....
    να είσαι καλά!!
    ;))

     
  • At 24/2/08 09:22, Blogger ONOMATODOSIA said…

    paidia.etsi einai...

    εχεις προσκληση

     
  • At 24/2/08 15:50, Blogger rain said…

    χαχαχα
    φοβερό! Πω πω ήταν σα να είδα το μέλλον μου και με τάραξες όμως τη γυναίκα! Να'σαι καλά κι εσύ και η οικογένειά σου..Σε φιλώ

     
  • At 24/2/08 20:39, Blogger George said…

    ρε συ Μάϊκα χαραμίζεσαι. Είναι πανέμορφη και άμεση η γραφή σου.
    Έχω φανταστεί την σκηνή και δεν μπορώ να κρατηθώ απο τα γέλια...
    Τι να πώ ! αυτόν τον μπόμπιρα τον πάω με χίλια.

     
  • At 25/2/08 17:50, Blogger takis said…

    Kρυφο Αγκιλέρα..και δήθεν οτι σφουγγάριζες..
    στο άλλο ποστ θα μας πεις που εχεις κλείσει την επόμενη συναυλία...
    σε ξέρω εγω , ετσι ξεκινάνε ολες..απο το σφουγγάρισμα..με λυγισμένα πόδια..
    (εντάξει, κάποιες το πάνε και σε πιο προχωρημένες στάσεις....)

    Α ρε Μάικα...δεν ξέρω γιατί με συγκινείς με τις "μαλακίες" που γράφεις...

     
  • At 25/2/08 20:48, Blogger maika said…

    onomatodosia
    καμιά φορά αναρωτιέμαι...
    αυτά σίγουρα παιδιά,
    αλλά μήπως λιγάκι κι εμείς??
    πρόσκληση?
    έρχομαι!


    rain
    άμα διαβάσεις και κανένα παλιότερο πόστ...τότε μου φαίνεται θα δεις κι άλλο κομμάτι απο το μέλλον σου και τότε να δεις ταραχή που θα σε πιάσει!!!χε!
    φιλιάαααα

     
  • At 25/2/08 21:35, Blogger maika said…

    george
    λέγε μου τέτοια,να πάρουν τα μυαλά μου αέρα και να κυκλοφορώ στο σχολείο και στη λαϊκή με λαμέ φουστάνια και ρουμπίνια στ΄αυτιά...
    χαίρομαι που γελάς με τα καμώματά μας....


    takis
    ...η επόμενη λοιπόν εμφάνισή μου θα γίνει στο θέατρο Badminton ,αλλά δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα γίνει με τη λίμνη των κύκνων στον πάγο (κάνω εκείνη τη μπαλαρίνα που πηδάει προς την αγκαλιά του πρωταγωνιστή αλλά επειδή εκείνος κοιτάει αλλού , δεν την πιάνει κι η μπαλαρίνα χάνεται πετώντας προς τα καμαρίνια...) ή μπορεί και να εμφανιστώ στο μιούζικαλ ΜΑΜΑ ΜΙΑ όπου δεν ξέρω ακόμα αν θα κάνω τη Μάμα μία ή την δύο...
    χε!
    χαίρομαι που σε συγκινούν οι "μαλακίες" μου...
    να είσαι καλά!!

     
  • At 29/2/08 08:21, Blogger ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ said…

    :)) Ναι μπορεί... αλλά..ωραίο δεν είναι όλα αυτά που σου μένουνε να θυμάσαι;!
    Μια υπέροχη μέρα να έχεις, χωρίς άλλα πεσίματα! :)))

     
  • At 6/3/08 10:45, Blogger maika said…

    ανεμοσκορπίσματα!
    καλώς ήρθες!!
    εννοείται πως είναι υπέροχα!!
    άργησα να σου μιλήσω.. γιατί μόλις σήμερα είδα το σχόλιό σου!
    ...για τα πεσίματα δεν ορκίζομαι κιόλας γιατί όλο και κάτι αυτοκινητάκια κυκλοφορούν στο πάτωμα...
    να είσαι καλά
    ;0))

     
  • At 28/3/08 21:44, Blogger DIONYSOS said…

    Ο ....θησαυρός της Βαγίας!

     

Post a Comment

<< Home